mijn Triskel
mijn boeken mijn geebden mijn verhalen mijn schilderijtjes

Mijn verhalen en gedichten


3 herinneringen die ik nooit zal vergeten aan papa

Staand hier nu vandaag in de kerk van Geistingen waar ikzelf ben gedoopt

en mijn eerste en plechtige communie heb gedaan,
ben ik opgegroeid met de spirituele verhalen van Jezus en zijn vrienden.
 
Staand bij de kist en het altaar kijkend door de middenbeuk terug naar de deuren
komt mijn eerste heldere herinnering aan papa boven.
 
Het huis recht tegenover deze kerk als de deuren nu open zouden staan, zie je het huis staan, het is de oude boerderij van tante Ming, de lievelingstante van mijn papa.
 
30 of 40 jaar geleden toen tante Ming nog leefde had mijn vader bij haar
een hele grote moestuin en was ik daar kind aan huis en zie ik mezelf zitten in de schaduw met een limonadeflesje in mijn hand op de rand van het muurtje van de mesthoop
kijkend naar papa die in de volle zon aan het spitten of aan het zaaien of aan het oogsten was, de aardappelen aan het poten of aan het rooien was.
 
Mijn 2de heldere herinnering aan papa was 4 mei van dit jaar,
de laatste keer dat hij samen met mama bij mij in Bunde op bezoek was.
 
Toen we samen in al ons geluk buiten op mijn terras nog koffie,
in mijn geval thee, hebben gedronken.
Wie had gedacht dat dat de laatste keer was
dat papa bij mij in Bunde op bezoek zou komen, toch niemand?
 
Mijn 3de herinnering aan papa,
is mijn allerlaatste tastbare, visuele herinnering
van papa aan mij.
 
Afgelopen dinsdag 3 september toen de filosoof met zijn gevolg onderweg was,
zo heeft papa mij de dag van te voren nog genoemd tegen een verpleegkundige,
zijn laatste adem uit blies na een zeer heldere avond in een laatste diepe slaap viel.
 
Toen ik mijn pas overleden papa zag, gestreden tot het laatste moment, zag ik een lichaam dat in volle overgave zich overgegeven had aan de dood, nog beter gezegd dat papa zich in volle overgave overgegeven heeft aan het leven dat buiten op hem wachtte
boven de maisvelden met zicht op het gehucht Wurfeld.
 
Lieve papa bedankt voor alles en rust zacht !
 
Doe tante Ming, nonkel Hubert en al diegenen
die ons voorgingen de groeten
En hopelijk tot ooit, je dierbare zoon Edwin.

Edwin Vanmontfort