mijn Triskel
mijn boeken mijn geebden mijn verhalen mijn schilderijtjes

Mijn verhalen en gedichten


Een welverdiende rust

Nou, Annemie, na een 49 jarige werkcarrière, staan we hier om afscheid te nemen van jou,  
je ingezet te hebben voor datgenen waar je hart ligt het verzorgen van de ander,
de lichamelijk gehandicapte medemens, heb je zo grofje gezegd ongeveer
iets meer dan de ene helft op Franciscusoord en iets minder dan de andere helft
op Geuloord/Aan de Pas gewerkt en nu mag je gaan genieten van een welverdiende rust.
 
Laten we deze 49 jaar, wat is me dat een lange lange tijd, even voor onze ogen nemen,
het is voor mij haast niet te geloven dat ik er zelf 37 jaar van meegekregen heb,
ik ken je al vanaf 1983 toen ik als 13-jarig jongetje, wellicht heel verlegen
op Franciscusoord kwam, je gaat bijna denken waar is al die tussentijd gebleven?
 
Welnu, 49 jaar, god, Annemie, dat is me bijna een gans mensenleven,
het begon dat je geduldig nog een jaartje moest wachten,
omdat je nog te jong was om het beroep verzorging te mogen gaan leren.
In de tussentijd heb je toen gewerkt in de boekbinderij van je oom.
 
Nadat je je opleiding en een jaar stage in Amsterdam had afgerond
kon je je hart helemaal laten gaan om te gaan verzorgen,
eerst op Franciscusoord in Houthem Sint Gerlach om tienerjongeren die nauw aan je hart lagen te gaan verzorgen en begeleiden naar zelfstandige jongvolwassenen, voor menigeen met nog ouders of zonder was jij vaak voor die jongeren een soort surrogaat moeder en
jarenlang was je voogd voor wijlen Mimi Eerlingen.
 
In de begin jaren, daar, heb je nog de allereerste vormen van beademing meegemaakt
van Iron Lung, PLV tot nu Elisee en Astral, jij was een van de eerste in het zuiden die er in geschoold was om deze jongeren te mogen verzorgen. Met een van hen van toen
heb je nog altijd een vriendschapsband.
 
Wat ik van jou het meest heb geleerd, is het zo zelfstandig als mogelijk leven
als lichamelijk gehandicapte en zoveel als mogelijk participeren in de samenleving en promoten dat wat je nog zelf kunt doen vooral zelf doen en het bundelen van je zorgvragen, dankzij jou Annemie en menigeen van jouw collega’s op Franciscusoord
hebben mij zo zelfstandig gemaakt dat wat ik allemaal toen in die 14 jaar heb geleerd
daar pluk ik nu nog steeds dagelijks de vruchten van.
 
Ik kan die tijd vanaf 1983 nog heuglijk herinneren op FO, als er iets georganiseerd moest worden nam Annemie vol enthousiasme altijd het voortouw was nu een filmavond,
een auto-speurtocht, spook-griezelavond, beachparty of een weekendje Arcen, Trier, Paris, Berlin, Tilburg of weet ik waar naartoe, het was voor Annemie nooit te ver of te veel.
 
Op GO/ADP ging ze met het organiseren van activiteiten gewoon door en vond ze in Marga een mede-enthousiaste-organisator van kienen tot sinterklaasavonden, familiebijeenkomsten, Italiaanse thema activiteit, ook een beachparty in het oude Geuloord en uitstapjes naar Monde Verde, winkelen, Gaia Zoo en noem maar op en natuurlijk niet te vergeten de vrijdagmiddag kookactiviteit eerst met een klein groepje in ons gezellige familiekeukentje met vrijwilligster Luca en later in de grote keuken voor alle bewoners koken met Annemie en Marieke. Dus, een bezig bij onze Annemie.
 
Na al die jaren staan we nu hier om afscheid te nemen van jou, lieve Annemie,
ieder die vandaag afscheid neemt van jou, kan zoals ik een eigen verhaal vertellen van herinneringen aan jou, want hoe ik het draai of keer je was en je bent een aanwezige en markante persoonlijkheid die zijn unieke stempel drukt op jouw eigen leven en een unieke stempel drukt op het leven van ons allemaal, jij bent altijd vrolijk, enthousiast, open
voor een gesprek en hulpvaardig en snel, op Franciscusoord noemde wij jou zoef de haas.
 
Mag ik jou met gans mijn hart bedanken voor wat je allemaal heb betekent voor mij in al die 37 jaar tijd en wat je voor ieder van ons hebt betekent in vriendschap en medemenselijkheid voor ons allemaal.
 
Vanaf nu kun je samen met Juulke de kanariepiet van je welverdiende rust gaan genieten
van je stulpje en natuur om je heen van de bomen, de vogels, de eekhoorntjes,
de passiebloemen, de eucalyptus en alles wat bloeit en leeft rond om je heen.
 
En weet als je steun, raad, geluk en wijsheid nodig hebt
de olifant er altijd voor je zal zijn en zal klaar staat,
de olifant is jouw totemdier die je altijd zal beschermen en
om jou bij te staan met steun en raad
en jou de weg zal wijzen
naar het ware geluk en wijsheid dat reeds in je zit en
zal in je dromen of in spontane subtiele ingevingen naar boven komen.
 
Wat nog rest is, om jou alle vreugde, gezondheid, geluk en rust te wensen
na al die 49 mooie jaren dat je klaar stond om ons en alle medemensen
die je in al die 49 jaren hebt geholpen, verzorgt en begeleidt hebt,
het zullen er haast wel ontelbare zijn van aantal, in momenten en in mensen.
 
Ik denk dat de rust van korte duur zal zijn, want Annemie zal altijd een snelle bezige bij zijn en blijven die altijd wil zorgen, verzorgen en helpen van anderen, van onze naasten,
en geniet nu maar van alle dagen en hopelijk nog tientallen jaren die jou gegeven zijn,
Annemie, het gaat jou bijzonder goed.

Edwin Vanmontfort