mijn Triskel
mijn boeken mijn geebden mijn verhalen mijn schilderijtjes

Mijn verhalen en gedichten


Hondje uit en adem in de natuur

Hondje uit en adem in de natuur.

 
De bomen om je heen worden kaler en kaler,
hier dwarrelt een blaadje en daar dwarrelt een blaadje
de een nog groen, de ander geel, rood of bruin.
 
Net zoals jij, lieve zus, zal Jules dit
in mindere of juist in meerdere maten ook merken
omdat wij allen natuurwezens zijn de bomen,
de vogels, de bijen,
de grassprietjes, de stenen, de rotsen,
de mieren, de bergen, de bossen, de honden,
de spinnen, de mensen, de paddenstoelen, de ondergrondse schimmels en bacteriën
en ga zo maar door,
je hebt honderden, duizenden en misschien wel miljoenen verschillende soorten en vormen van leven, al wat in leven is, heeft in zekere mate
een eigen gevoel, een eigen herinnering en een eigen trillingsfrequentie
waardoor alles resoneert en communiceert met elkaar in het leven
dat onze menselijke woorden, zinnen in taal te boven gaan
en dat intuïtie recht uit ons menselijke hart gaat handelen
dat ieder zijn of haar eigen plaats heeft en ieder haar of zijn eigen plek weet,
dat er geen levensvorm belangrijker is dan een andere soort van leven,
dat alles even belangrijk is als soort en vorm in het grote verbonden leven waar alles en iedereen een stukje van is van de grote legpuzzel die leven heet.
 
Ieder keer als je Jules uit laat, zul je meer en meer natuurpuzzelstukjes
beschouwelijk, intuïtief in elkaar zien passen, dat je gaat beseffen dat alles in het leven
een intrinsieke waarde heeft dat alles met elkaar, innerlijk en uiterlijk, verweven is
dat jij, lieve zus, ik, ons mama en oma, ons overleden papa en opa, Peter,
Emma, Nellie, Vincent en Bart,
allen zijn we verbonden in werkelijkheid, in herinnering met elkaar
niet alleen maar omdat wij toevallig een familieband hebben,
neen, het gaat onze familieband ver te boven,
zelfs ons mens-zijn te boven,
het is een kosmische weten en handelen van het hart
dat alles in en uit ademt, als in een licht van verbondenheid
dat alles verweven is in dat licht van Liefde uit barmhartigheid voor alles en iedereen
in het grote dierbare leven, waar ieder en alles Liefde is.
 
Hondje uit en adem in de natuur.

Edwin Vanmontfort