mijn Triskel
mijn boeken mijn geebden mijn verhalen mijn schilderijtjes

Mijn verhalen en gedichten


Hugo en Jeanne bloesemboom

Hugo en Jeanne bloesemboom,

kennen elkaar al
toen ze nog allebei piepjonge boompjes waren.
 
Ze waren zo per toeval naast elkaar komen te staan,
hoe per toeval kan zoiets zijn,
een boom heeft daar zelf niet zoveel over te zeggen
over het waar en hoe
van zaadje, ontkiemen tot levenswaardig boomwezen
en dan nog het geluk treffen
om naast elkaar
zowat, zowaar,
het levenslicht te zien.
 
Hugo en Jeanne bloesemboom
kregen al snel een naam in het intermenselijke bos
dat was niet zo gek,
omdat de plek zo ideaal was voor mens, insect en dier,
op een klein stukje wei zo pal tegen de bosrand
en ieder jaar de mooiste bloesem
te hebben schitteren
van vroeg in de ochtend tot laat in de avond
van licht tot diepdonker roze
met tal van roze subtiele tinten zo in het midden
 
Hoe deden die dat om zo samen een te zijn
en toch twee unieke boomwezens te blijven.
 
Het geheim is om samen een H en J symbool te zijn
omdat de een voor het mannelijke staat en de ander voor het vrouwelijke
J voor kracht en H voor bewustzijn
dat het ene altijd in het andere doorwerkt
dat het andere immers verbonden is in het ene.
 
Als een boom van een mens,
om nu eens de mens met de boom te vergeleken,
op vele gelijkenissen zouden we uitkomen,
hier bomen we, maar een andere keer over.

Als een boom van een mens
in zich of in haar zelf dit H en J symbool
van al deze vrouwelijke krachten en al deze mannelijke bewustzijnsheden
al tot een kan brengen is al een heel godsgeschenk,
maar met de juiste gestemdheid van ziel en hart
is eenheid en verbondenheid met een ander
een nog wonderlijk godsgeschenk voor mekaar
en ieders naaste.
 
Ook dit jaar weer had familie bloesemboom
de prachtigste bloesem
van heel het land en van alle omliggende bossen.
 
Vele bosbewoners van i-ni-mini, klein tot groot uit het interboomlijke bos
en wezens uit het intermenselijke bos keken hun ogen 100 uit
en hun neuzen bezweken bijna van al dat, O zo, zoetgeurend van kleuren.
 
Zelfs de bijen en de hommels
van het naburige bos waren dit jaar ook een kijkje komen nemen
en nu ze er toch waren, hebben ze ook maar
van die heerlijke zoete zuivere nectar meegenomen
waar die naburige bosimker wellicht
van die zuivere zoete een beetje roze kleurig
madame J/ monsieur H bloesemboomhoning van kan oogsten
voor op uwe boterham te kunnen smeren
of om in uwe thee te doen.
 
Wat niemand wist,
was dat Hugo en Jeanne bloesemboom al 160 jaar bij elkaar waren
en al die tijd om maar te zorgen onder de grond en boven de grond
dat de wei en het bos giechelend van het Bourgondische leven konden genieten
van hun leven in overvloed en
nog steeds waren H en J zo verliefd als een boom
en dat is met behoorlijk wat kriebels in de wortels.
 
En in al die 160 jaar was er vriendschap en Liefde
in de verre omtrek van bos en land en
leefden Hugo en Jeanne bloesemboom nog lang
160 keer 100 6666666 in geluk en vrede.

Edwin Vanmontfort