mijn Triskel
mijn boeken mijn geebden mijn verhalen mijn schilderijtjes

Mijn verhalen en gedichten


Virgental - waar droom en werkelijkheid een worden

Het heerlijk avondje was gekomen en ook weer weg gegaan. De kerstdagen hadden weer flink aan de boom getrokken, maar dit jaar was de witte sprookjesdeken van bevroren water uitgebleven. Het jaar was ook van getal verandert en men noemde het 1998. Nu was het januari en donderdag de 15de en Guus Reinartz was op de pasweg 9 te Bunde in Geuloord. Deze meneer die als hobby heeft wandelen en fotograferen en deze twee dan combineert en er diareportages van maakt, was te gast bij ons. De hal van Geuloord was vol met mensen uit het oord zelf en uit Bunde en de omliggende dorpen. De glühwein en het Oostenrijks gebak werd masaal geproef.
De lichten gingen uit. En de diaprojektor en de muziek ging aan. Het kon beginnen....

De beelden werden vloeiend na en over elkaar op het scherm weergegeven door twee projectoren. Met de muziek en de deskundige uitleg van Guus was het alsof je in een film over de natuur was terecht gekomen. De film begon op klokslag half 9. We vertrokken in Nederland op de autoweg en gingen vervolgens van Duitsland naar het Oostenrijkse Ost-Tirol gebergte om daar ten westen van Matrei (ligt in het nationale park Höhen Tauern) in het prachtige Virgental uit te komen. Dit gebied ligt in de vorm van een prachtige 25 kilometer lange hoefijzer, het is ook bekend als de onbetwiste kroonjuweel van Ost-Tirol. Hier vertrekt onze huttentocht langs de bovenkant van dit dal. Het wordt een beeldkrachtig verhaal die ons dwars door de bossen en de almen voert. Het is vroeg in de morgen, het dal is nog bedekt met een laagje mist waar de zon zich nog een weg moet door probeert te vinden. Als het zonlicht sterk genoeg is, breekt hij er door. De ruige rotsen, de o zo schone oogverblindend sneeuw, het fonkelende ijs en de talrijke verrassende watervallen worden zichtbaar en vormen in het prille zonlicht de eeuwige schitterende kristallen, het landschap hier heeft bijna iets sprookjesachtig in zich.

De verschillende soorten planten, bloemen, kruiden en dieren die langs de tocht der hutten voorkomen passeren over het scherm. De zuidelijke Lasörling Höhenweg die aan de westkant van dit dal overgaat in een even mooi noordelijk gelegen Venediger Höhenweg leidde ons uiteindelijk naar de Venediger zelf. Deze mooie berg met het letterlijke - 3.674 meter hoge- maar ook figuurlijke hoogtepunt van deze beelderige tocht. Na een mooie kleurrijke zonsondergang, de goede nachtrust in het bergbeklimmershuis, eten we een stevig ontbijt. En de zonsopgang gaan we terug bergafwaarts naar het eindpunt. Onderweg genieten we nog even van de vergezichten en de liefelijke natuur en besluiten ons filmische voettocht met een hoofd vol droomdia's huiswaarts, waar deze beelden misschien 's nachts droomwerkelijkheid gaan worden

Januari 1998

Edwin Vanmontfort